Advertentie

Hyperprogressieve ziekte bij gevorderd NSCLC behandeld met PD-(L)1-remmers

Uit retrospectief onderzoek bij eerder behandelde patiënten met gevorderd NSCLC blijkt dat hyperprogressieve ziekte (HPD) vaker voorkomt na behandeling met PD-1/PD-L1-remmers dan na chemotherapie. Bovendien is HPD geassocieerd met een groter aantal metastasen op baseline en een slechte prognose.

HPD is een nieuw progressiepatroon dat onlangs is beschreven bij kankerpatiënten die werden behandeld met PD-1- of PD-L1-remmers. Het is echter onduidelijk hoe vaak dit patroon wordt gezien bij gevorderd NSCLC en wat de uitkomst is van deze patiënten. Roberto Ferrara en collega’s onderzochten in deze retrospectieve studie in een cohort eerder behandelde patiënten met gevorderd NSCLC de ‘tumor growth rate’ (TGR) voor en tijdens behandeling met PD-1/PD-L1-remmers en daarnaast de variatie per maand (ΔTGR).
Hyperprogressieve ziekte werd gedefinieerd als ziekteprogressie met een ΔTGR > 50% bij de eerste evaluatie. Om te onderzoeken of HPD specifiek is voor anti-PD-(L)1 werd ook de prevalentie bestudeerd in een controlecohort dat werd behandeld met chemotherapie. Het primaire eindpunt was het percentage HPD bij patiënten behandeld met nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab, durvalumab of chemotherapie.

Vaker HPD bij PD-(L)1-remmer
Van de 406 patiënten die werden behandeld met PD-1/PD-L1-remmers (63,8% man) was 46,3% (n = 188) 65 jaar of ouder, had 72,4% (n = 294) een niet-squameuze histologie en kreeg 92,9% (n = 377) een PD-1-remmer als monotherapie als tweedelijnsbehandeling of later. De mediane follow-upperiode was 12,1 maanden (95%-BI 10,1-13,8 maanden) en de mediane totale overleving (OS) was 13,4 maanden (95%-BI 10,2-17,0 maanden). Bij 56 patiënten (13,8%) werd de ziekte geclassificeerd als HPD. Pseudoprogressie werd gezien bij 4,7% (n = 19) van de populatie. HPD was significant geassocieerd met meer dan twee metastasen voorafgaand aan de behandeling met een PD-1/PD-L1-remmer ten opzichte van niet-HPD (62,5% (35 van 56) versus 42,6% (149 van 350); p = 0,006). Patiënten met HPD binnen de eerste zes weken van behandeling met een PD-1/PD-L1-remmer hadden een significant lagere OS in vergelijking met patiënten met progressieve ziekte (mediane OS 3,4 maanden (95%-BI 2,8-7,5 maanden) versus 6,2 maanden (95%-BI 5,3-7,9 maanden); hazard ratio 2,18 (95%-BI 1,29-3,69); p = 0,003). Van de 59 met chemotherapie behandelde patiënten hadden er slechts drie (5,1%) HPD.


  • Bronverwijzing
    1. Ferrara R, Mezquita L, Texier M, et al. Hyperprogressive Disease in Patients With Advanced Non-Small Cell Lung Cancer Treated With PD-1/PD-L1 Inhibitors or With Single-Agent Chemotherapy. JAMA Oncol. 2018 Sep 6. [Epub ahead of print]
Advertentie

U heeft nog enkele gratis artikelen binnen oncologie. Maak uw account aan om ongelimiteerd te lezen.